امام صادق (ع) : هرکس در دنیا هر شب سوره واقعه را تلاوت نماید هیچ گاه تهیدست و فقیر نشود و بعد از مرگ از رفقای جناب امیرالمومنین (ع)شود. عین الحیوة صفحه 476 ( شرح : عالم ربانی حضرت آیت ا...شهید سید عبدالحسین دستغیب (ره) در کتاب سرای دیگر ( تفسیر سوره واقعه ) میفرمایند : سوره واقعه ، چاره غفلت - سوره مبارکه واقعه ، دارای خواص ظاهری و معنوی است. چنانچه هر کدام از سوره های قرآن دارای چنین خاصیتی هستند.یعنی علاوه بر جهت فضیلت قرآن و توجه به خداوند صاحب قرآن که برای همه سوره ها است ، هر کدام آثار ویژه به خود دارند. در تفسیر مجمع البیان روایت شده (( کسی که سوره مبارکه (( واقعه )) را مکرر بخواند ، از غافلین نوشته نمی گردد ، بلکه نوشته میشود از اهل غفلت نیست ، مجمع البیان جلد 5 صفحه 212 )) بدیهی است کسی که سوره ای را که از اول تا آخرش راجع به اوضاع قیامت است ، راجع به مرگ و بهشت و جهنم ، است مکرر بخواند ، دلش بیدار میشود.مگر مرده باشد دلی که بیدار نشود وگرنه از بیماری غفلت نجات میابد. نورافشانی و دوستی خداوند - از خواص خواندن این سوره مبارکه ، این است که هرکس شبهای جمعه این سوره را بخواند ، در قیامت ، چهره اش مانند ماه در شبهای بدر ( شب چهارده ) می درخشد.و همچنین هرکس هر شب پیش از خواب سوره واقعه را بخواند ، خدا او را دوست میدارد. البته محبت خدا سبب میشود که خلق هم او را دوست بدارند البته هر صاحبدلی نه هر حیوان دوپائی ، مومن همیشه دشمنش زیادتر از دوستش میباشد.صاحبدل ، مومن را دوست میدارد ، چون جای محبت قلب است . در حالی که بیشتر مردمان ، قلب زنده ندارند ، دلشان مرده است ، حد ادراکی برای آنها نمانده است ، باید مومن باشد تا مومن را دوست بدارد. نزدیک شدن به مولا علی (ع) در اثر رهایی از غفلت - از جمله خواص قرائت مداوم این سوره شریفه ، این است که ، پس از مرگ ، از رفقای مولا امیرالمومنین علی بن ابیطالب (ع) است.و این بالاترین خاصیت قرائت این سوره است که کارش به جائی برسد که رفیق علی (ع) شود.ممکن است برای بعضی موجب استبعاد شود یعنی برایش درک مطلب مشکل باشد بپذیرد ، بواسطه خواندن مکرر این سوره ، به چنین مقامی ( یعنی همنشینی با امیرالمومنین (ع) ) برسد.اگر نتیجه قرائت آن را که در اول عرض کردم توجه کنید ، این استبعاد بر طرف میشود.گفتم : عمده نتیجه آن که از خود روایت فهمیده میشود ، برطرف شدن بیماری غفلت است.در این نکته دقت کنید : اگر غفلت از بین رفت ، دیگر گناهی از شخص سر نمی زند و همیشه اقبال به آخرت دارد ، در همین دنیا پاک میشود ، به قسمی که از هنگام مرگ ، قابلیت مصاحبت و همنشینی با علی (ع) را داراست. بنابراین ، سعی کنیم بر این سوره شریفه ، مداومت داشته باشیم به شرطی که با تدبر در معانیش آنرا بخوانیم تا ( ام الامراض ) (( مادر مرض ها )) که غفلت از خداست ، از ما کم شود یا از بین برود.
نظرات شما عزیزان: